Evvel zaman içinde bir pire, bir çekirge ve bir kurbağa; yeryüzünde en yükseğe kimin sıçrayabileceğini görmek için iddiaya tutuşmuş. Bu iddia kulaktan kulağa yayılarak sarayın koridorlarına kadar ulaşmış. Olan biteni duyan kral, bu yarışa yakışır muazzam bir ödül belirlemiş:
“İçlerinden bacakları en güçlü olan ve en yükseğe sıçrayan, biricik kızımla evlenecek!”
Büyük gün geldiğinde sarayın görkemli salonu tıklım tıklım dolmuş. Üç yarışmacı, hünerlerini sergilemek üzere heyecanla sahnedeki yerini almış.
İlk sırayı pire almış. Saraylılara özgü o zarif tavırlarıyla kalabalığı kibarca selamlamış. İnsanlarla iç içe yaşamaya alışkın olduğundan hal ve hareketleri pek soyluymuş. Hazırlığını yapmış, derin bir nefes almış ve öyle bir sıçramış ki bir anda gözden kaybolmuş. Ancak seyirciler onun nereye gittiğini göremedikleri için aslında hiç sıçramadığını, sadece gösteriş yaptığını söyleyip hakkını yemişler.
Sıra, zümrüt yeşili üniformasıyla boy gösteren çekirgeye gelmiş. Çekirge, eski ve köklü bir soydan geldiğini anlatarak etrafındakilere epeyce çalım satmış. Kendinden gayet emin bir edayla yaylanmış ve havaya fırlamış. Ne var ki o kadar hesapsız ve kontrolsüz uçmuş ki doğrudan kralın yüzüne çarpmış. Kral bu patavatsızlığa çok sinirlenmiş ve çekirgenin saray adabından yoksun, görgüsüz biri olduğuna hükmetmiş.
Son olarak bütün gözler, köşesinde sessizce bekleyen kurbağaya çevrilmiş. Kurbağa; ne pire gibi nezaket gösterisi yapmış ne de çekirge gibi soyuyla övünmüş. Sadece durmuş ve bilgece düşünmüş. Salondakiler, onun bu derin sükûnetini görünce aklından büyük planlar geçtiğini fısıldaşmaya başlamış.
Kurbağa, ağır adımlarla salonun tam ortasına ilerlemiş. Nereye sıçrayacağını zihninde çok iyi tartmış. Ne pire gibi körlemesine boşluğa fırlamış ne de çekirge gibi haddini aşmış. Aklını kullanarak usulca havalanmış ve gidip doğrudan tahtında oturan prensesin ipek elbiseli dizlerine konuvermiş.
Kral, bu zekice hamle karşısında keyifle gülümsemiş ve kararını açıklamış:
“Bu dünyada ulaşılabilecek en yüksek, en değerli makam kızımın yanıdır. Kurbağa, nereye sıçraması gerektiğini bilerek asıl yüksekliğin akılda olduğunu kanıtladı. Yarışın galibi odur!”
Hakkının yendiğini düşünen pire, büyük bir kırgınlıkla uzak diyarlara göç edip sırra kadem basmış. Çekirge ise eski bir hendeğin kenarına yerleşip dünyanın ne kadar adaletsiz olduğunu anlatan o hüzünlü şarkılarını söylemeye devam etmiş. Aklıyla bu büyük yarışı kazanan kurbağa ise sarayın başköşesinde prensesle beraber mutlu bir ömür sürmüş.
